Brunssum, Maastricht en Eupen volgden. Brunssum was een noodsprong daar het treffen eigenlijk naar Roermond zou gaan. Ondanks de korte voorbereidingstijd wisten de Streupers voor continu´teit te zorgen. Zij kregen hierbij uitstekende ondersteuning van hun gemeente. Maastricht was indrukwekkend met de presentatie op een koud Vrijthof, en veel publiek langs de optocht -route. Eupen zou altijd in de herinnering blijven voor de prachtige ontvangst op het stadhuis, de optochtpolitie en. .. de regen. Het was de eerste keer dat de optocht afgelast moest worden in verband met het slechte weer. Er moest ge´mproviseerd worden. Ondanks deze tegenslag werd het toch een prachtig en druk achtste treffen.

Na Eupen ging het treffen voor een tweede keer naar Vaals waar het wederom groots werd aangepakt. Na Vaals nam Roermond de uitdaging aan. Nu werd de vereniging wel ondersteund door haar gemeente, en diverse andere instanties, zodat we hier in 2004 een prachtig treffen mochten beleven in de lokaal beroemde Oranjerie.Het elfde treffen was voor Rob Bindels persoonlijk, en voor velen anderen die ook vanaf de eerste jaren aanwezig waren, een hoogtepunt. De droom was werkelijkheid geworden en had een eerste mijlpaal bereikt.

Intussen was de organisatiestructuur van het geheel aangepakt. In de eerste jaren, tot 2002, werd de organisatie voor een nieuw treffen door Rob Bindels aangewezen nadat een vereniging zich hiervoor bij hem had aangemeld. De tijd was nu echter gekomen om samen aan de volgende jaren te gaan werken. De bedoeling was dat alle verenigingen meer inspraak en invloed zouden krijgen in het bepalen van de gezamenlijke toekomst. Op 3 november 2002 werd een eerste vergadering gehouden waarbij twaalf verenigingen vertegenwoordigd waren. In deze eerste vergadering werd van gedachten gewisseld over het verleden, heden en de toekomst van het treffen. Er werd gesproken over een nieuwe organisatiestructuur. Deze structuur moest uitgewerkt worden door een werkgroep van afgevaardigden. De werkgroep werd in eerste instantie gevormd door vijf personen. Het doel was de aandachtspunten van de vergadering, en de voorgestelde organisatiestructuur te bewerken en tot een geheel te vormen. Vervolgens zou de uitkomst weer aan de vergadering voorgelegd worden. Op 29 juni 2003 bracht de werkgroep verslag uit op een tweede vergadering. De plannen werden besproken en aanpassingen werden gemaakt. De werkgroep ging wederom aan de slag om uiteindelijk de resultaten tijdens een derde vergadering in oktober 2003 voor te leggen. Na de resultaten besproken te hebben werd de vraag voorgelegd of we samen verder zouden gaan. De vergadering besloot dat we inderdaad samen verder wilden. De federatie was een feit.
Historie....(2)